Ostatnie wspomnienie.

Ostatnie Wpomnienie

Moje ostatnie wspomnienie

Jedyne zapamiętane

To ostatnie świeże tchnienie

Powietrza nad wodą, ranem.

Zapach wody z jeziora

Łódeczka przez wiatr kołysana

Podtopiona, niczym senna zmora

Przepływa brzegiem, trzciną owijana.

Wtedy jeszcze moje oczy widziały

Nozdrza powietrzem się napełniały

Łapy czuły dotyk ciepłej ziemi

Wędrowałem pośród lasu zieleni.

Ostatnie wspomnienie układam w łóżeczku

I szczekam bezgłośnie do obojętnych ludzi

Azorka, Felka, Mikę pogłaskali troszeczkę

Mi tylko marzyć pozostaje i na próżno się łudzić.

Kto przyjaciela odnalazłby we mnie

W bezrozumnym, kalekim, którego los sponiewierał

Czy takie życie samotne ma jakiś sens?

Dlaczego spod łap ucieka nadzieja?

Czy przyjdzie ktoś, kto otworzy mi oczy

Z ręki da zlizywać przyjaźń

Ktoś, kogo mój potworny widok nie zaskoczy

Nareszcie podaruje ujście dla cierpienia.

Chciałbym, by ostatnim wspomnieniem był ten,

Którego miłość nigdy nie umiera.

Pamiętnik Psa, wiersz II